Woensdag bleek uit cijfers van het Amerikaanse ministerie van Energie dat de voorraden ruwe olie stegen met 5,2 miljoen vaten tot 347,8 miljoen vaten. Analisten gingen uit van een daling met 1,2 miljoen vaten.
De september future voor een vat ruwe olie sloot woensdag op de New York Mercantile Exchange 5,8%, ofwel $3,88 lager op $63,35.
De stijging van de voorraden was de eerste in twee maanden. In de zeven weken ervoor daalden de voorraden met 6,4%, of 23,3 miljoen vaten.
Shell heeft in het tweede kwartaal onder druk van de sterk gedaalde olieprijs veel minder winst gemaakt dan een jaar eerder. De nettowinst kwam uit op 2,3 miljard dollar vergeleken met 7,9 miljard dollar in dezelfde periode vorig jaar. Dat maakte Shell donderdag bekend.
Onder druk van de tegenvallende rendementen, wordt er tot 20 tot 30 procent minder energie geproduceerd door glastuinbouwbedrijven in vergelijking met voorgaande jaren.
Ook contracten worden momenteel mondjesmaat afgesloten.
Meer ondernemers dan in voorgaande jaren kiezen ervoor om de ketel te laten draaien in plaats van de WKK, omdat dit eenvoudig weg economische voordeliger is.
Verschil
Vorig jaar stonden de marges – het verschil tussen elektra verkoop en gas inkoop, oftewel de sparkspread – zwaar onder druk. De gasprijzen voor 2009 waren erg hoog (tot wel 40cnt/m3) en de elektriciteitsprijzen in verhouding te laag. Voor velen is het nu echter een geluk dat dagprijzen voor elektriciteit op een laag niveau liggen en dat reeds gedane elektra verkoop weer goedkoop ingekocht kan worden. Effect is dat er daardoor wel weer meer met ketels gestookt wordt.
Energiemarkt ligt nagenoeg stil
Dit heeft te maken met het feit dat de energiemarkt nagenoeg stil ligt als gevolg van de economische crisis. Contracten worden momenteel mondjesmaat afgesloten. De vraag naar elektriciteit is beduidend minder dan voorgaande jaren. Energiekosten per m2 zijn voor de meeste tuinders het komende jaar wel lager dan voor de meesten nu het geval is.
Marges leidend
Directeur Andre Dippell van energieleverancier Endon adviseert telers om goed op de sparkspread – of te wel de marges – te blijven letten wanneer zij met voornamelijk de WKK in de warmtebehoefte kunnen voorzien. Hij verwacht dat de markt op korte termijn niet schrikbarend zal wijzigen en dat dit soort telers daarom niet veel haast hoeven te maken met het afsluiten van contracten. ‘Veiligheid is nu het belangrijkste.’
Gunstig inkoopmoment
Voor telers die meer afhankelijk zijn van ketelstook is de absolute gasprijs uiteraard wel van belang. Een gunstig inkoopmoment voor het gas (prijs rond 18cnt/m3) is er al geweest, maar het is zeker niet uitgesloten dat we dit niveau nogmaals bereiken in de komende weken. Op dit moment is de gasprijs voor 2010 ruim 20 ct/kuub.
Niet blindstaren
Vorig jaar rond deze tijd was de gasprijs voor 2009 ongeveer 39 ct/kuub. Hij benadrukt dat ondernemers zich niet moeten blindstaren op deze getallen, maar dat het juist gaat om de marge die je weet te behalen met de WKK met als doel de energiekosten per m2 zo laag mogelijk te houden.
De olieprijs werd verder gesteund door het nieuws dat de olieconsumptie in China in mei voor de tweede maand op rij steeg. China gebruikte in mei van dit jaar 7,6 miljoen vaten olie per dag, 6% meer dan in dezelfde periode vorig jaar.
China heeft de voorbije weken belangrijke oliecontracten gesloten met Rusland, Brazilië en Venezuela. China wil de kansen benutten die de financiële en economische crisis nu biedt.
Venezuela
De Chinese vice-president Xi Jinping kreeg vorige maand van Venezuela de verzekering dat het land zijn olie-uitvoer naar China zal optrekken. In ruil daarvoor staat China Venezuela een lening van zes miljard dollar toe.
Brazilië
Tijdens dezelfde reis tekende Xi met het Braziliaanse Petrobras een overeenkomst die China een aanvoer van tot 160.000 vaten Braziliaanse olie per dag garandeert. Brazilië krijgt in ruil een lening van 10 miljard dollar.
Rusland
Een vergelijkbare constructie werd met Rusland opgezet en door premier Wen Jiabao bij een bezoek van zijn ambtgenoot Vladimir Poetin aan Peking bezegeld.
De Russische oliegigant Rosneft en pijpleidingbeheerder Transneft gaan in China een lening van 25 miljard dollar aan; China kan de volgende 20 jaar rekenen op 15 miljoen ton olie per jaar uit Rusland.
De overeenkomst met Rusland kwam er na bijna vijftien jaar onderhandelen over de verlenging van een belangrijke oliepijpleiding die door Siberië voert naar het noordoosten van China. Rusland speelde jarenlang China tegen Japan uit om zoveel mogelijk te verdienen aan de deal. Maar opeens kreeg Rusland haast om een overeenkomst af te sluiten. Daar was na het recente bezoek van de Chinese president Hu Jintao aan Saoedi-Arabië, de grootste olieleverancier van China. ‘Dat heeft Rusland erop gewezen dat China niet langer wil wachten’, zegt Wang Lijiu van het Chinees Instituut voor Hedendaagse Internationale Betrekkingen.
Tijd is rijp
Volgens de Chinese energie-expert Wu Jiandong zal het succes van de recente inspanningen de Chinese topleiders aanmoedigen om zich ook in de toekomst te mengen in onderhandelingen over belangrijke oliecontracten. De tijd is er rijp voor. ‘De crisis zal waarschijnlijk drie tot vijf jaar duren. We verwachten dat er nog meer landen langetermijncontracten met China zullen willen sluiten over de levering van grondstoffen.’
Veel olieproducerende landen en petroleummaatschappijen die vroeger de boot afhielden, zetten nu de deur wijd open voor China. De Chinese investeerders zijn goed bij kas, en een gegarandeerde afzet is mooi meegenomen nu het verbruik en de olieprijzen door de crisis waarschijnlijk nog een hele tijd zwak zullen blijven. ‘Deze kans mogen we niet missen’, zegt Wang Xia, een expert van de Chinese Petroleumuniversiteit. ‘Als we wachten tot het herstel de prijzen weer doet stijgen, wordt het veel moeilijker langetermijncontracten af te sluiten.’
Investeringsfonds
De Chinese regering heeft een speciaal fonds opgezet waarmee de Chinese staatsbedrijven in de sector – China National Offshore Oil Corporation(CNOC), China National Petroleum Corporation and Sinopec – buitenlandse investeringen kunnen financieren. Het geld komt van de bijna 2000 miljard dollar aan valuta die China heeft opgepot.
De voorbije jaren rees er verzet tegen Chinese investeringen in dergelijke strategische sectoren. De CNOC slaagde er in 2005 niet in de Amerikaanse oliemaatschappij Unocal te kopen, al bood het meer dan concurrent Chevron. Politieke druk uit Washington dwong de Chinezen uiteindelijk hun bod in te trekken. Maar de financiële crisis heeft de situatie veranderd. ‘Door zijn grote deviezenreserves heeft China nu een veel betere onderhandelingspositie’, zegt Tong Lixia, een analist internationale handel.
China gaat ook achter andere grondstoffen aan. In februari kondigde de Chinese aluminiumproducent Chinalco, ook een staatsbedrijf, een bijkomende investering van 19,5 miljard dollar aan in de Brits-Australische mijnbouwreus Rio Tinto. En de Chinese metalenhandelaar Minmetals bood 1,7 miljard dollar voor de overname van het door hoge schulden geplaagde Australische OZ Minerals, een belangrijke producent van zink.
Sommige Chinese analisten pleiten ook voor investeringen in de noodlijdende Amerikaanse en Europese autobouwers.
Energie wordt op termijn nooit meer echt goedkoop. Dit zei Jeroen van der Veer, bestuursvoorzitter van Shell, in het televisieprogramma Buitenhof.
“Trendmatig wordt olie duurder. Wij verwachten op lange termijn vrij stevige energieprijzen”, zei Van der Veer. Volgens de topman stuwt de groei van de wereldbevolking op de lange duur de vraag naar energie, met een opdrijving van de prijzen als gevolg.
De topman zei verrast te zijn door de snelle stijging van de olieprijs vorig jaar. Op het hoogtepunt in juli kostte een vat ruwe olie bijna 150 dollar. Een vat kost inmiddels minder dan 40 dollar. Van der Veer merkte op dat de investeringen van Shell ook tegen deze olieprijs rendabel zijn.
De lage olieprijs heeft wel negatieve gevolgen voor de winning van olie uit oliezanden in Canada. Om een nieuwe investering in oliezanden rendabel te kunnen doen is volgens de topman een hogere olieprijs nodig.
Van der Veer sprak positief over de activiteiten in Rusland. Shell neemt voor 26 procent deel in een groot gasproject op het Oost-Russiche eiland Sachalin. Als Shell de kans zou krijgen deel te nemen in een ander soorgelijk project zou het bedrijf “daar
zeer serieus naar kijken”, aldus de topman.
AMSTERDAM (Dow Jones)–De olieprijs (Brent Crude) zal in de eerste helft van dit jaar de $35 testen en het is waarschijnlijk dat deze test niet lukt, waardoor de olieprijs verder onder druk zal komen te staan, luidt de verwachting van technisch analist Roelof-Jan van den Akker van ING Wholesale Banking. De olieprijs vormde in december van het vorig jaar een bodem op $36, maar is daarna herstelt tot $52. ‘Sindsdien zit de olieprijs gevangen in de range tussen $35 en $55, de bodem van begin 2007 en de bodem van november 2005. De weerstandslijn voor de lange termijn ligt op $61 en zolang de olieprijs $55 en $61 niet kan doorbreken zal de prijs voor de langere termijn consolideren en blijft de dalende trend voor de lange termijn intact’, aldus Van den Akker. De horizontale steun ligt op $42. Hij geeft aan dat de olieprijs vanaf $35 ten opzichte van de top van $147 maximaal 20% heeft weten goed te maken, uitgaande van $55 per vat. ‘Dit is een zeer gematigd herstel in het licht van de forse daling’, aldus de analist. De maartfuture voor een vat Brent Crude noteert dinsdag rond 11.35 uur 0,9% hoger op $47,33, de maartfuture voor een vat West Texas Intermediate noteert 1,8% hoger op $46,56. (ANS
De Volkskrant onderzocht hoe groen groene stroom is. ‘Stroom met een groene strik is nog geen groene stroom’. Kleine aanbieders blijken de groenste stroom te leveren.
De Volkskrant: ‘Het blijkt dat drie aanbieders volledig duurzame stroom (uit zon, wind, water of biomassa) aanbieden: de Nederlandse Energie Maatschappij (NL Energie), de Windunie en Greenchoice. De eerste draait volledig op water, de tweede op wind, de laatste op een mix van water, wind en biomassa. Van de grote spelers heeft Essent op dit moment het groenste aanbod, met 29 procent stroom uit duurzame bronnen.’
De Volkskrant constateert dat het in 2w005 door de overheid verplicht gestelde stroometiket veel zegt ‘maar lang niet alles’: ‘Wie alleen op de etiketten zou letten, zou ook de aanbieders Caplare en Elektran bovenaan zetten – twee bedrijven die allebei alleen water als energiebron gebruiken. Hun moederbedrijf is echter Main Energie, dat gewoon voor driekwart op fossiele brandstoffen draait. De apart gehouden waterstroom kan zo mooi twee groene merken in de lucht houden. Voor Oxxio geldt iets vergelijkbaars. Deze aanbieder zegt 100 procent groene stroom te leveren. Dat klopt, maar alleen aan huishoudens – de markt die het meest gevoelig is voor groene argumenten. Aan de zakelijke markt levert Oxxio grijze elektriciteit. Het totale aandeel groene stroom bij Oxxio komt uit op 71 procent. Nog altijd bijzonder acceptabel, natuurlijk, ware het niet dat Oxxio onderdeel is van het Engelse Centrica. Dat produceert slechts 6 procent groene stroom, voornamelijk uit windmolens. Oxxio is dus vooral een vooruitgeschoven marketingpost. Voor het Belgische Electrabel, sinds kort onder de eigen naam actief op de Nederlandse markt (het had al een aantal kleine Nederlandse spelers onder zijn hoede), geldt het omgekeerde. De stroom van Electrabel is relatief vuil, met een groen aandeel van maar 4 procent. Moederbedrijf Suez heeft dankzij Franse waterkrachtcentrales juist wel een groen gezicht, en staat dus vrij hoog in de lijst.’
De Volkskrant zet overigens kanttekeningen bij de eigen lijst: ‘Essent eindigt mede zo hoog in de lijst omdat het veel biomassa bijstookt in zijn centrales. Maar is biomassa wel zo groen, als het om rioolslib, soja of palmolie gaat? Ander punt: deze stroometiketten geven niet aan of het om Nederlandse of Europese bronnen gaat. NL Energie haalt al zijn waterstroom uit oude waterkrachtcentrales in het buitenland. Daar is dus geen nieuw ‘groen vermogen’ voor bijgebouwd. Eneco daarentegen, laag op de lijst, is de belangrijkste Nederlandse investeerder in wind op zee. En als het vooral om CO2-uitstoot zou gaan zou ook Atoomstroom hoog eindigen.
Na nader onderzoek kregen echter alleen Greenchoice en de Windunie, een groep boeren met windmolens, een milieukeurmerk. Net als de meeste kleine aanbieders zijn ze al gauw 100 euro per jaar goedkoper.’
Het aantal klanten voor groene stroom is in 2008 met 12 procent gestegen, tot 2,7 miljoen.
